Karaçay Malkar Türkiye

COLLA

Tansık bolğanma men tav collağa,
Alanı aylanç-kılançlarına,
Sozulğanlarına eski cırlay,
Collanı cibitgen cavunlağa.

Cavun. col. Ögüzle. Talğan eşek.
Corğa atla. Maşina da cibip.
Uzakğa ketgen tav colla taşlı.
Arbanı aşıkmayın barğanı.

Atlıla, camıçıları cibip,
colda bir birlerine coluğa:
-    Col bolsun!
-    Ay, sav bol! - dey bir birge,
Aşığıp, kamiçi urup, oza...

Men, gospitaldan çığıp,
Volğanı Tiyresindeme bu küz artında,
Çapırakla, Çegemdeça, sarı,
Çinar terek bolmasa da mında.

Men mındağı collanı da süydüm,
Ala da uşap uzun cırlağa,
Ağaçdan tüzge - uzakğa kete.
Tıngılap, alağa karayma men.

Bir col - iyinçge, ketedi arı,
Birsi - kengirek, ketedi beri.
O, neçik süeme ol ketivnü!
Ol tengle ayırılğannga uşap.

Colla uzak ketedile, tengle
Ketgença, bir biri carsıvun alıp,
Sağışlı körünedile ala,
cerni kayğıların bilgen kibik.

Duniyada bir zat süydüm ese,
colla, uzun colla, sizni süydüm,
kart tavlu köp cıl ayırılmağan
Ol kara üllesin süygen kibik.

Barırğa, cürürge, sağış ete,
Lermontovça Dariyal avzunda,
Taşnı üsüne çögüp solurğa,
Tav başlanı aklığına karay.

Colla, kuvanç, buşuv da kördüğüz,
Körgença duniya anaları,
Köp zatla sınay kelgen poetle
Kibik, sağış etesiz, tıngılap.

Bir col - iyinçge, ketedi arı,
Birsi - kengirek, ketedi beri.
Ömürleni küyün tuthan colla,
Barı tıngılap, akılmanlaça!..
1942