Karaçay Malkar Türkiye

Kara palah mudah etgença, alay
Köründüle collarım uzakladan,
Tansık bolup, közlerimi kıshanlay,
Tütün da mudah çığa ocakladan,
Terekle, collağa karap, basına,
caşı aythança, karap anasına:
«Neçik kart bolup kaldı carlı anam,
Beti cıyırılğandan toldu anı!»
Mudah tavlu kızla kibik terekle,
Men bek tansık bolğan biyik terekle!
Mından da körüp turama alanı
-Ol biyik arivlukların tavlanı,
Uruş kömür etip koyar dep korka,
Ot küydürür, palah coyar dep korka!..
Karay tavlanı karlı başlarına,
Ayaklarımı ura taşlarına,
Tavda aylanç collarımda köp bardım,
Olturup, soludum kaya arada... .. .
Uruş tohtar, carık künle kelirle,
caşığıznı da sizge keltirirle,
Sağış etip turğan taşlı collarım,
Sizge termile, tartdırdım men arı!..
Anamı betine karağanımlay,
collarıma entta kararma alay!
İngirde ocakladan çığa tütün,
Akırın üre bolur har üy iti.
Men neçik tansık bolğanma alağa
-Ol collağa, ol tütünge, tavlağa!..
1942