Karaçay Malkar Türkiye

ALTIN UĞAY - TAVLARIMI!

Kavkaz! catdım kurğak dorbunlarıngda,
Başımı kaya gıyısına salıp.
Süyelgenme örüşlü sırtlarıngda,
Kızıl cabışmak tıyakğa tıyanıp.

Taşlı, kıngır collarıngda da bardım,
Comakçı kartha tıngılay,
cır ete, kara camıçını cayıp da catdım
caylıkda, cavun da şuvuldap öte.

Manga: «Tavlarıngsız caşa da, altın
kala da işlerbiz, süyerbiz seni»,
-Desele, külürme, cüregim aytır:
«Etmegiz patçahı da savlay cerni,

Caşav berigiz biyik tavlarımda!
Altın kiygenden da bir başha cerde,
Men, sadaka cıya avullarımda,
Arıp, tik collada soluy ingirde,

Tavlanı üsünden kayala kibik
Nazmula ete, süeme tururğa.
Kuşha arivluk ne? Batırlık kerek,
Altın uğay, tavla kerek tavluğa!

Kamağa aybatlık uğay, cütülük Kerekdi.
Ma manga da baylık uğay,
-Elim, collarım, tereklerim, biyik
Tavlarım, aladağı küz, kış, caz, cay.

Kıyınlık korkutmaz meni canımı,
Bazınırma bir baylıksız caşarğa,
Koyçulağa okup nazmularımı,
Keçe kayalı dorbunda catarğa.

Başkeslege va kulluk etmez sözüm,
Tav kuş biyikleni süygenin koymaz,
Kısılıp kalğınçınnga eki közü,
Tavlu poet duşmannga cırçı bolmaz.

Meni sözüm duniyada kişiden
Ne baylık, ne mahtav tilemey turur,
Ne kıyın bolsa da, körmezça tüşde,
Betibizge azatlık celi urur.

Biz azat kuşlabız, tavlada uçhan,
kul bolğandan saylarbız biz ölümnü.
Bolmasa va, cırlarıbızda turğan
cerni kuçaklarbız, bu sşlı cerni!..»
1942