Karaçay Malkar Türkiye

CANIMÇA KÖRGEN
Halk cır

Canımça körgen, süygenim a bardı,
Har künde anı coklayma.
Bir kün bolmasa, bir kün a bolur, deb,
Umut üzmeyin a saklayma.

Başıbızdağı carık culduzçuk,
Ol tavla artına batad.
Ariv sıfatıng közümden a ketmey,
Tangım aman bla atadı.

Men colğa çığıb, allınga va karay,
Eki közümden boşayma.
Bu süymekligim elge va bilinib,
Bolmaz kayğığa va kalğanma.

Men cırla ayta, ol cırla va caza,
Atıngı cırğa salğanma.
İynan, arivum, men ant a eteme:
Seni sağına va caşayma.

Seni süygenden caşayalmayma,
Başımı alıb ketmesem.
Bu caşav manga nege va kerekdi,
Men muratıma va cetmesem?